Of ik altijd met zo’n grote smile aan de start stond? Nee, zeker niet!
Dat kwam eigenlijk pas in mijn laatste topsportjaren.
Ik leerde om bewust en wekelijks naar een piekmoment toe te werken. Waar ik eerder niet warm liep voor “weer 80 rondjes linksom” (op een kunstijsbaan ergens in NL), leerde ik het spel weer te spelen als een ‘groentje’ die voor het eerst komt kijken. En kunstijs kreeg voor mij zelfs weer dat beetje sjeu en avontuur van natuurijs. Ik begon mij vrijer te bewegen.
Maar ook nu kriebelt mijn buik een beetje, want voor de marathonschaatsers die ik mag begeleiden als sportpsycholoog, begint ‘De Vier van Noord-Holland’. Dat betekent vier dagen achter elkaar, mentaal en fysiek preppen voor een avondje stoempen. En iedere dag het ‘gas erop’, dat heeft best wat weg van iedere dag jagen op natuurijs in het hoge noorden, toch?
Of draaf ik nu een beetje door? 😃
… Eeeeh ja!
Hoewel ik zelf niet in actie hoef te komen en het alles behalve om mij draait, voel ik wel nog weer even die energie van vroeger hoor. Wat heb ik toch een fijne job!
